صــــــــبا خبری از صبح وصال نمیدهی

       سازه تارو دُهل وطبلِ وفا نمیزنی

شاید از ناله سازم به درد آمده ای؟؟

    شاید از کلبه سردم به تنگ آمده ای؟؟

سردی کلبه من همه حرفای دله

         زخم خنجر رو دلم ماله این ساده دله

تو صـــــــــبا روشنی خود هزار چندان کن

          ساز خود را بنواز مرا سیراب کن

گر روشنی ز تو باشد

         گرمی مــــــال من است

                     گر عشــــق ز تو باشد

                     وفـــــــــــــــــا مال من است

پس بنواز صــــــبا

                     بنـــــــواز

ای آنکه در آیینه ای